Beste jonglui,

Onlangs verscheen in De Waarheidsvriend, het blad van de Gereformeerde Bond, een artikel van dr. M. van Campen, hervormd predikant te Zwartebroek-Terschuur. Dit artikel had als prikkelende titel: Bijbel scoort laag onder kerkelijke jongeren. Wat Van Campen schrijft is leerzaam, het leek mij dan ook nuttig dit met jullie te delen.

“De Bijbel staat niet vanzelf bovenaan het lijstje boeken dat we het liefst lezen. Onlangs hield de christelijk gereformeerde jongerenorganisatie LCJ een groot onderzoek over Bijbellezen onder tieners van twaalf tot vijftien jaar. Ruim 32 procent gaf aan (bijna) nooit in de Bijbel te lezen.

Walter Scott, een bekende Engelse schrijver, had wereldberoemde boeken op zijn naam staan. Uit mijn jeugdjaren herinner ik me de spannende avonturen van Ivanhoe, over wie Walter Scott schreef. Toen deze man op zijn sterfbed lag, zei hij tegen zijn oudste zoon: ‘Geef mij het Boek eens aan.’ Zijn zoon vroeg welk boek zijn vader bedoelde. Scott antwoordde: ‘Er is maar één boek dat men hét Boek kan noemen en dat is de Bijbel.’

Wat Scott zijn zoon wilde duidelijk maken, begrijpen we: er is niet één boek dat met de Bijbel vergeleken kan worden. Het is het Boek der boeken. Hoe spannend of leerzaam een boek ook kan zijn, de Bijbel steekt er toch altijd ver bovenuit. Geen wonder dat de Bijbel het meest gelezen boek in de hele wereld is. En er is ook niet één boek in zoveel talen vertaald als de Bijbel.

Naast de 32 procent jongeren die in het LCJ-onderzoek aangeven (bijna) nooit in de Bijbel te lezen, blijkt bijna 6 procent er een paar keer per maand aan toe te komen, terwijl meer dan 30 procent wekelijks de Bijbel enkele keren ter hand neemt. Ten slotte is er ook nog een groep jongeren die elke dag leest in het Boek der boeken.

Uit dit onderzoek blijkt dat een grote meerderheid van de ondervraagde kerkelijke tieners regelmatig tot zeer regelmatig in de Bijbel leest. Maar het aantal niet-lezers is ook aanzienlijk. Meisjes doen het in dit opzicht beter dan jongens. Bijna 59 procent van de jongens leest nooit of bijna nooit in de Bijbel.

Veel tijd besteden de meeste tieners overigens niet aan de omgang met de Schrift. Doorgaans komt het neer op ‘even Bijbellezen’: zo’n 80 procent is binnen tien minuten klaar, terwijl 45 procent aan vijf minuten al genoeg heeft.

Of de jongeren zelf tevreden zijn met hun gedrag op dit punt? Ondanks de negatieve cijfers blijkt dat de meeste tieners eigenlijk toch best meer tijd aan de Bijbel zouden willen besteden. Maar wat ze vooral graag zouden willen is dat ze er meer aan hadden voor zichzelf. Ze zouden er meer door geraakt willen worden en ze zouden er ook meer mee willen doen in de praktijk. Lang niet altijd leidt de omgang met het Woord tot verdieping van hun geloof en datzelfde geldt voor verandering van hun manier van leven. De consequenties van het Bijbellezen worden hen niet voldoende duidelijk. Sommigen geven eerlijk aan dat ze er niet zoveel zin in hebben om de Bijbel in alle dingen van hun leven als richtsnoer te laten gelden. Vooral op het terrein van alcoholgebruik en seksualiteit gaan ze liever hun eigen gang.

De vraag rijst hoe het komt dat de Bijbel zo laag scoort onder kerkelijke jongeren. Het antwoord kan niet in één zin gegeven worden. Meerdere factoren spelen een rol. De schokkende ervaringen in het wereldgebeuren of in het persoonlijke leven kunnen moeite geven met het geloof in een God die leeft en die luistert en die ons persoonlijk aanspreekt in Zijn Woord. Waar was deze God in Auschwitz en waar was Hij in Haïti en waar was Hij toen ik zwaar depressief werd? De vraagtekens die de wetenschap plaatst achter de betrouwbaarheid van de Bijbel kunnen ook knagen aan het geloof dat de Bijbel het beste boek voor onderweg is.”

Tot zover het eerste deel van het artikel in de Waarheidsvriend. De volgende keer willen we het vervolgen.

Ds. N. van der Want